*Zeda : สีดา...มาหานะเธอ

ที่มาของโครงการ http://cubicschool.exteen.com/  

เอกสารนี้เขียนโดย นายฟ้าลั่น อินทศร บิดาตามใบสูติบัตรของนางสาวกัมปนาท

 เอกสารแนะนำตัวนักเรียนโรงเรียนลูกบาศก์วิทยา

รูปถ่าย

นาย/นาง/นางสาว กัมปนาท นามสกุล อินทศร ชื่อเล่น บูม อายุ 18 ปี (หมายเหตุ - เข้าเรียนมัธยมช้าเพราะต้องออกจากโรงเรียนมาช่วยเหลือครอบครัวระยะหนึ่งในช่วงเศรษฐกิจฟองสบู่)
 

เกิด 2 เมษายน เพศที่ได้มาแต่กำเนิด หญิง เพศที่เลือกเองหลังกำเนิด หญิง

ความสูง 152 ซม. ความสูงไม่มีผลกระทบใดๆกับการทำไร่สับปะรด นอกเสียจากคุณจะเตี้ยกว่าต้นสับปะรด

รูปพรรณสัณฐาน 

- ตัวเล็ก แต่แข็งแรงเนื่องจากการออกกำลัง(ทำไร่) ไม่ใช่ว่า(เตี้ย)ล่ำบึกบึน...ไม่ถึงขนาดนั้น หน้าเด็ก ผิวสีแทนแบบคนออกแดดแต่ไม่คล้ำมาก ผมสีน้ำตาลออกแดงๆ ตาสีน้ำตาลกลมโต หน้าตามุ่งมั่นเอาเรื่อง ผมสั้นเป๋ไปทางเดียว เป็นทรงที่ได้มาโดยธรรมชาติไม่ได้ผ่านความพยายามของช่างตัดผม ที่หน้าผาก(ในรูปมีผมม้าปิดไว้)มีรอยแผลเป็นเนื่องจากเผลอเอาหัวไปฟาดกับจอบ

จำกัดความรวมๆคือดูแล้ว สดใส มีพลัง ตัวเล็กแต่ใจหย่าย

ชุดนักเรียน   

ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมเด่น
- เป็นเด็กพลังงานเยอะ จริงจังกับทุกอย่างที่ทำ ออกจะโวยวายโหวกเหวกอยู่บ้างตามประสาคนแข็งแรงและร่าเริงแจ่มใส แต่ก็ไม่มีพิษมีภัยกับผู้อื่นโดยเจตนา บูมเป็นลูกปะป๊า ทำอะไรมักจะนึกถึงคำสั่งสอนของปะป๊าอยู่เสมอ รักและภูมิใจในความเป็นชาวไร่ของตัวเอง นอกจากนี้ยังมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า ลองได้ตัดสินใจจะทำอะไรลงไปแล้ว โอกาสที่จะทำให้เปลี่ยนใจมีเท่ากับการที่สับปะรดจะออกลูกเป็นแตงโม สำหรับบูมแล้วเธอไม่มีความฝัน มีแต่สิ่งที่จะต้องทำให้สำเร็จ และการบอกว่าไม่มีพรสวรรค์ ถือเป็นข้ออ้างที่เลวร้ายสำหรับการจะไม่ลงมือทำอะไรเลย
       เพิ่มเติม - บูมมักจะเห็นอะไรแปลกๆที่คนอื่นไม่เห็น ซึ่งเธอก็ไม่ค่อยจะเข้าใจว่าทำไม และสิ่งทีเห็นมันคืออะไร แต่บูมก็ไม่เก็บมาคิดนานนัก เพราะปะป๊าเคยสอนว่า เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจต้นสับปะรดทุกต้น แค่เลี้ยงดูมันให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ก็พอ

สิ่งที่ชอบรัก
- ครอบครัว สับปะรด การเป็นชาวไร่

สิ่งที่เกลียด,กลัว
- ไส้เดือนฝอย เพลี้ย เชื้อรา (เพราะเป็นปัญหาคุกคามสับปะรด) คิตตี้ และการต้องยอมรับว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้

งานอดิเรก
- บริหารจัดการเวบไซต์สับปะรดจังหวัด เขียนบันทึก วาดรูป วิ่งออกกำลังตอนเช้าวันละสามกิโล

สายการเรียน
- วิทย์ - คณิต - เกษตร 

วิชาที่ชอบ
- สับปะรดศึกษา ศิลปะ งานบ้าน เกษตร พละ

วิชาที่ไม่ชอบ
- ไม่มี สับปะรดยังมีหลายตาถ้าเราจะปลูกสับปะรดให้ดีก็ควรมีความรู้รอบเข้าไว้

คะแนนวิชาต่างๆในเทอมแรก
- 4 ทุกวิชา ถ้าคิดจะพิชิตรางวัลโนเบล นี่ก็เป็นหนึ่งในอุปสรรคที่ต้องถางให้ราบ

ความสามารถพิเศษในการเรียน
- ความอดทนสูง สมาธิดีเยี่ยม ความตั้งใจเกินร้อย ตอนอยู่โรงเรียนเก่าเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าอาจารย์เพราะตั้งใจเรียนแบบเต็มพิกัด นอกจากนี้ยังดวงแข็ง ความสามารถในการเอาตัวรอดสูง และมีเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการปลุกระดมชี้นำชุมชน(บางครั้งราคาผลผลิตตกต่ำ ก็ต้องมีการเรียกร้องต่อรัฐบาลกันบ้าง) อย่างหลังๆนี่ไม่แน่ใจว่าเข้าข่ายความสามารถพิเศษในการเรียนหรือเปล่า แต่เขียนไปคงไม่เสียหาย

ลักษณะคนที่จะเป็นเพื่อนได้
- รักสับปะรด...อันนี้คงหายาก รักธรรมชาติ...นี่น่าจะหาได้ง่ายขึ้น ก็คนแบบเฮไหนเฮนั่น...แบบนี้คงปกติธรรมดาท่สุดแล้ว นอกจากนี้ได้คนที่ใจเย็น(มากๆ)ด้วยก็น่าจะดี เพราะบูมเป็นคนที่ เอ้อ ร่าเริงสดใสไปสักหน่อย ถ้าเจอคนความอดทนต่ำเขาอาจจะรำคาญเอาได้

ลักษณะคนที่ไม่ถูกชะตา
- คนที่ทำลายสิ่งแวดล้อม คนที่เอารัดเอาเปรียบเกษตรกร และคนที่บอกว่าตัวเองทำไม่ได้ทั้งๆที่ยังไม่ทันได้เริ่มพยายาม

เสป็กในดวงใจ
-  ผู้ชายแบบผม(ปะป๊า)

ว่าด้วยเรื่องของครอบครัว
- เล่าทั้งหมดคงยาวมาก จึงขอเล่าแค่พอสังเขป ให้พอรู้ที่มาที่ไป  

   บ้านของบูมอยู่ประจวบ ประกอบอาชีพเกี่ยวกับสับปะรดครบวงจร คือผลิตสับปะรด ทำโรงงานเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สับปะรด และส่งออกสับปะรด นอกจากนั้นยังทำนากุ้งเป็นอาชีพเสริม

   ครอบครัวนี้ไม่รู้มีเหตุอะไร ลูกๆทุกคนเวลาเกิดจะต้องมีปรากฏการณ์ปั่นป่วนทางธรรมชาติอยู่เรื่อย อย่างกรณีของบูมนี่หนักหน่อย เพราะเกิดกลางพายุในกระต๊อบริมไร่ (ที่ดูภายนอกกะย่องกะแย่ง แต่ติดจานดาวเทียมแพลตทินัม...ถึงยังงั้นก็เถอะ เวลาคนมันจะคลอดจานดาวเทียมแพลตทินัมก็ช่วยอะไรไม่ได้) ปะป๊าตั้งชื่อบูมว่า กัมปนาท เพราะว่าตอนที่หลุดออกมาดูโลกได้นั้น มีฟ้าผ่าดังยังกะมีนิวเคลียร์ระเบิดอยู่เหนือเมฆ (แต่กระต๊อบกลางไร่ ไม่เป็นไร ของเขาแรงจริง) ส่วนตัวป๊าและพี่ชายทั้งสองก็ชื่อ ฟ้าลั่น พายุ อัศนี ตามลำดับ

   บูมมีปะป๊าหนึ่งคน คุณพ่อหนึ่งคน ปะป๊าเป็นปะป๊าจริงๆ(บิดาตามใบสูติบัตร) ส่วนคุณพ่อเป็นพ่อบุญธรรม ทำไร่สับปะรดที่ศรีราชา คุณแม่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน บูมยังมีพี่ชายอีกสองคน คนหนึ่งช่วยดูแลไร่อยู่ ส่วนอีกคนเรียนเทคโนโลยีการเกษตรอยู่ที่เยอรมัน

   *** ตัวปะป๊าตอนนี้เดินทางท่องเที่ยวรอบโลกอยู่

   บูมกับครอบครัวฝ่าฟันอะไรด้วยกันมาเยอะ โดยเฉพาะช่วงยุคเศรษฐกิจฟองสบู่ กิจการครอบครัวได้รับผลกระทบมากจนเกือบต้องขายไร่ทิ้ง ซ้ำร้ายคุณแม่ยังเสียชีวิตกะทันหัน กว่าจะพ้นวิกฤตมาได้เรียกได้ว่าแทบปางตาย บูมเลยรักครอบครัวมาก ใครแตะมีตาย (ที่ไม่ถูกชะตากับคนที่ยอมแพ้ก่อนจะเริ่มพยายาม เพราะมันทำให้นึกถึงตัวเองสมัยที่ต้องยอมรับว่าทำอะไรไม่ได้เลย ทั้งที่พยายามที่สุดแล้ว)

   เรียกได้ว่าชีวิตวัยเด็กบูมเจออะไรเครียดๆมาเยอะทีเดียว แต่ยังดีที่ครอบครัวอบอุ่น คุณพ่อกับปะป๊าแล้วก็พี่ชายช่วยกันเลี้ยงมาดี จึงไม่กลายเป็นเด็กเก็บกดมีปัญหาสังคม แล้วกลายเป็นคนแบบนี้แทน...แต่จะเรียกว่าดีรึเปล่า ก็ยกให้ท่านๆตัดสินใจกันเอาเองก็แล้วกัน

หมายเหตุ - อยู่ดีๆเฮียบอมก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ แว่บมาไม่บอกไม่กล่าวกันล่วงหน้า ไหนๆก็ไหนๆแล้วเลยหยิบถ่ายรูปมาให้ดูกันซะเลย ของแรร์ทั้งที เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะกลับมาเมืองไทยอีก

*หมายเหตุเขียนโดย นางสาวกัมปนาท อินทศร*

   +++++++++++++++++++++++++++