*Zeda Blog : ณ ที่แห่งนี้ มีอีสีฯและกะปิ

เครียด งานหนัก หักบัลลังก์ 

อะต่อ...

ความเดิมตอนที่แล้ว : http://enamtan.exteen.com/20080605/khr-1

 ++++++++++++++++++++

 : เฮ้อ...

 : ถอนพระทัยเช่นนี้ ทรงกังวลเรื่องใดอยู่หรือเพคะ

 : ก็เรื่องนั้นแหละนม

 : เรื่องเลือกราชบุตรเขยน่ะหรือเพคะ นี่แสดงว่าทูลหม่อมยังตกลงปลงพระทัยไม่ได้อีก?

 : โอ๊ย ใช่ที่ไหนกัน เรื่องนั้นตกลงใจได้แล้ว

 : แล้วคือตกลงว่า

 : ก็ตกลงว่า ไม่ว่าทางไหนก็เป็นทางออกที่ดีกับประเทศชาติ เพราะฉะนั้น เราเองที่ถึงแม้จะดำรงยศศักดิ์เป็นเจ้าฟ้า แต่ก็ยังนับว่าเป็นข้าแผ่นดินคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นเราก็ย่อมเต็มใจที่จะรับใช้ประเทศชาติ ไม่ว่าจะวิธีการไหน

 : สรุปคือ เอาใครก็ได้ว่างั้น... เพคะ

 : สมกับที่อยู่กับเรามาแต่อ้อนแต่ออด ยามินทร์ช่างรู้ใจเรายิ่งนัก

 : อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่มากกว่า...เพคะ (กระซิบ)

 : เอ๊ะ เมื่อครู่นมพูดว่าอย่างไรนะ

 : นมชื่นชมว่าทูลหม่อมช่างมีพระเนตรกว้างไกล พระกรรณกว้างขวาง...ยิ่งนัก เพคะ(ยังอุตส่าห์ได้ยินอีก)

 : หืม ชมแปลกๆ... แต่ก็ดี

 : อะนะ...เพคะ ว่าแต่ว่า ตกลงทูลหม่อมกลุ้มเรื่องใดกันแน่เพคะ

 : ก็ถ้านานาประเทศเกิดต้องหักหาญกันเพื่อแย่งชิงเราขึ้นมา มันจะไม่เป็นการแทรดจิดี้หรอกหรือ

 : ...แทรดจิดี้อย่างยิ่งเพคะ 

 : สุดหูรูดดดดดดดดดดดด เพค้าาาาาาาาาา *ยกชายกระโปรงวิ่งแท่ดๆ*

 : อะไรกัน นางพระกำนัลเรียวเฮมร วิ่งตะโกนมาอย่างนี้ไม่งามเลย

 : เรื่องสั่งสอนไว้ก่อนเถอะค่า ตอนนี้มีเหตุด่วนเหตุร้ายสุดหูรูดดดดดด เลยนะค้าาคุณนม

 : เหตุร้ายอะไรกันรึ

  : คือตอนนี้ เจ้าหลวงดีโนรสา กับฟ้าชายมุคุรงค์ กำลังจะประลองพระแสงดาบในราชอุทยานน่ะสิเพค้า

 : ตายจริง! เป็นเพราะสาเหตุอันใดกัน

 : ทั้งสองพระองค์ตรัสว่า หากผู้ใดได้ชัย ก็จะได้พระทัยฟ้าหญิงไปครอง เพค้า

 : อะหืม...

 : โอย ตายแล้วนม พูดไม่ทันขาดคำเลย แย่จริง *คลี่พัดแล้วหัวเราะฮุๆ*

 : ทูลหม่อมทรงกลุ้มหรือปลื้มพระทัยกันแน่เพคะ ขอสักพระอารมณ์

 : กลุ้มสิจ๊ะนม...กลุ้มว่าหญิงจะยาพระทัยของผู้แพ้อย่างไรดี ถึงอย่างไรก็อุตส่าห์มีพระทัยปฏิพัทธ์ต่อเรา ไม่ว่าผู้ใดแพ้คงจะปวดร้าวเป็นที่ยิ่ง ต่อไปในอนาคตต้องพบปะหญิงอีกคงจะทำพระทัยลำบาก

 : เอาเข้าไป...เพคะ

 : อ้อ เรื่องนั้นทูลหม่อมคงไม่ต้องทรงกังวลหรอกเพคะ

 : อ้าว ทำไม ตกลงไม่ประลองกันแล้วรึ

 : นี่ตกลงกลัวไม่ประลองกันมากกว่ารึเพคะ

 : เอ๊ นมนี่ขัดอยู่เรื่อย *หุบพัดแล้วสะบัดหนึ่งที* ตกลงว่าไงหรือจ๊ะเรียวเฮมร

 : ไม่ใช่เพคะ ไม่ใช่จะไม่ประลอง ทั้งสองพระองค์ทรงประลองกันอย่างสูดหูรูดดดดดดดดดดดเลยเพคะ  เพียงแต่...

 : เพียงแต่

  : เพียงแต่ทั้งสองพระองค์ทรงประลองเพื่อ พระองค์หญิงฮิบารินทรลักษมี ไม่ใช่เพื่อทูลหม่อม น่ะ เพค้า...

 : โอ...*ล้มตึง*

 : สุดหูรูดดดดด อกอีแป้นนังเรียวฯจะแตกแล้วเพค้า ทูลหม่อมทรงพระประชวรหรือบาดเจ็บอันใดเพค้าา เราจะทำไงกันดีค้าคุณนม

 : ไม่ต้องทำไรหรอก คงจะประชวรพระอีโก้น่ะ (ช่างแม่ง)

 : สุดหูรูด...?

To be continue...ความบัดซบจะจบตอนหน้า จั๊ดง่าวววววววววว

ขอขอบคุณ : หมีจตุรดา สำหรับชื่อ(เช่นเคย)

++++++++++++++++

สุภาษิตประจำวัน : ชิวมาก ชั่วมาก (จะ)เชี่ยมาก(ๆ)

Status : เวลาจ๋า I love you

Mood :

Reading : สตรีหมายเลขหนึ่ง - ทมยันตี

Listen to : Sobani iru ne